Platforma Posts

Jak Czytać i Pisać Artykuły Naukowe Skutecznie

W żaden sposób nie jestem rzeczoznawcą na temat dotyczący czytania i pisania publikacji naukowych. Jednak, jestem zmęczony konsumowaniem informacji jak kiedy oglądam filmiki (np. webinary, spotkania konferencyjne) na szczególne tematy zwykle szybko zapominam o informacjach i wywołuje uczucie odrętwienia ponieważ często te zasoby trwają na kilka godzin oglądania. Chciałbym układ który może być wykorzystany przez mnie oraz innych (zatem posty z zreasumowaniami czego czytam lub oglądam). Słyszałem że sporządzanie notatek nie jest tak skuteczne jeśli celą jest dobre rozumienie i doskonała pamięć, natomiast formułowanie streszczenia i własnych głównych punktów jest lepsze dla pamięć długoterminowej. Więc, oglądałem kilka rozmów tego tematu i piszę o tym.

Osobiście, nie napisałem pełnych artykułów w mojej przeszłości ale prawo powszechne w środowisku akademickim jest trzeba żeby przeczytać literaturę naukową. Potrzebuję dowiedzieć się o moim temacie na wystarczająco wysoki poziom. Czasu jest mało i przeczytanie artykułów częściej niż nie jest żmudnym zadaniem. Ale często przeczytanie tworzy genezę badań. Profesor Pete Carr (członkiem wydziału chemii Uniwersytetu Minnesoty) twierdzi lepszą metodę do przeczytań artykułów naukowych z pomocą jego algorytmem. Główny updaek jest przeczytanie liniowe co pozostawia przeciętnego czytelnika zmęczonym, znudzonym lub zdezorientowanym. Postarać się poniższy algorytm dla potencjalnie mniejszego stresu.

Bieżąco chyba możemy przeczytać artykuły w bardziej skuteczny sposób, ale czy możemy pisać cokolwiek? Istnieje wiele kontrowersji związanych z pisaniem artykułów. Kiedy wstępne badania są wykonywane i zebrano cenne artykuły sposób pisania pracy może przyciągać uwagę lub wcale. Jeden główny konflikt jest uproszczenie pisania. Wielu chce zrozumieć jasno co jest dokładnie napisane, i wiele instytutów zalecają że naukowcy powinni wyjaśnić swoje ustalenia w prosty sposób. Idealny świat to, lecz czasami w rzeczywistości jakichś mogą uważać artykułów pisano w prosty sposób jak pomniejszy w porównaniu z artykułami z skondensowanymi i trudnymi tekstami. Jednak, na pewno zrozumiałe treści ułatwiają życie każdemu w dłuższej perspektywie. Z prezentacji przez Simon Peyton Jones (naukowiec informatycyjny z Microsoft Research Cambridge) na temat skutecznego pisania na badanie jest siedem punktów żeby nauczyć się na pamięć na proces pisania artykułów.

Nie poczekaj, pisz. Ale, standardowy pływ jest pomysł -> badania/przeczytania -> zrealizowanie artykułu ale lepiej sledzić następujący pływ pracy który jest pomysł -> pisanie artykułu -> badania/przeczytania ponieważ alternatywny pływ pomaga znaleźć nowe kierunki zapytań żeby ulepszyć badania i zapewnia elastyczność w zrealizowaniu badań. Artykuł powinien skrystalizować to, co i czego nie rozumiemy. Rób sprawdzenie rzeczywistości, krytykę i współpracę. W ten sposób pisanie jest mechanizmem na wykonanie badania zamiast raportowania.

Przekaż przydatny pomysł do ponownego wykorzystania. Celem jest zainfekowanie umysłu czytelnika swoim pomysłem, niczym wirus. To fałszywe rozumowanie że zanim można napisać artykuł jest trzeba na fantastyczny pomysł (można znaleźć ciekawe punkty wszędzie z właściwymi pytaniami). Dodatkowe, najlepsze pomysły są bezwartościowe jeśli są trzymane w tajemnicy. Tylko, to bardzo ważny żeby mieć jeden jasny i ostry pomysł. Jeśli ma wiele pomysłów potem pisać wiele artykułów. Lecz, uważać że wielu autorów ma problem z destylacją dobrych pomysłów ponieważ dobre pomysły często giną w morzu słów. Wreszcie, zapewnić że czytelnik zna na sto procent o co chodzi w artykule.

Pisanie polega na opowiadaniu historii, która dotyczy również nauk ścisłych. Wyobrazić sobie, że wyjaśniasz coś na tablicy. Jak wyjaśnić w prosty i rozumiały sposób?

  • Oto jest problem.
  • Problem jest ciekawy.
  • Problem dotychczas nie jest rozwiązany.
  • Oto jest mój pomysł.
  • Mój pomysł działa (oparty na szczegółe i dane).
  • Oto porównanie mojego pomysłu z podejściem innych ludzi.

Zalecana jest następująca struktura referatu konferencyjnego:

  • Tytuł.
  • Streszczenie – cztery zdania.
  • Wstęp – jedna strona.
  • Problem – jedna strona.
  • Mój pomysł – dwie strony.
  • Szczegółe – pieć stron.
  • Powiązana praca – jedna po drugie strony.
  • Wnioski i dalsze prace.

Opisać problem we wstępie wraz z odpowiednim materiałem wprowadzającym. Wypisać wszystkie główne punkty, które zostaną wyjaśnione w dalszych częściach artykułu. Te “wkładki” są istotne ponieważ artykuł uzasadnia te twierdzenia (dodatkowo przedstawiać wkładki jak obalalne na dalsze omówienie). Ale bądź kreatywny z wstępem. Zdania takie jak “reszta artykułu zawiera” są często pomijane.

  • Ciało artykułu dostarcza dowód żeby wspierać twierdzenia.
  • Sprawdzić każde twierdzenie we wstępie, zidentyfikować dowody i odniesać je do twierdzenia.

Powiązana praca powinna zawsze przyjść później. Ponieważ powiązana praca zwykle zawiera dużo informacji o technicznych kompromisach, alternatywnych metodologiach i podejściach, jeśli czytelnik nie zna o co chodzi w ogóle w bieżącym artykule potem zamieszanie lub niezrozumiałość jest prawdopodobnym skutkiem. Dodatkowo, przypominając powiązaną pracę w początku prawdobodnie stworzy klin między czytelnikiem a swoim pomysłem.

Poza tym, serdecznie pozdrawiam ludzi, którzy ci pomogli i bądź hojny dla konkurencji. Uznać słabości swojego podejścia. To błędność że żeby moja praca wyglądała dobrze, muszę nadawać innym zły wygląd.

Jest poważna sprawa aby postawać czytelników na pierwszym miejscu kiedy zastanowić się nad sposobem pisania. Jeżeli większość artykułu czyta się jak następująco, jak czytelnik się poczuje?

Wokorzystując submodularne i monotoniczne właściwości funkcji celu, opracowujemy wydajny algorytm zachłanny. Ponadto, dowodzimy że granica przybliżenia wynosi (1/2) dla optymalności algorytmu zachłannego. Sprawdzamy proponowany algorytm w różnych testach porównawczych i pokazujemy wykonywania konkurencyjne w odniesieniu do popularnych algorytmów klastrowania.

– Klastrowanie ze współczynnikie entropii: analiza skupień poprzez maksymalizację funkcji submodułowej podlegającej ograniczeniu matroidowemu. Z Transakcje IEEE Dotyczące Analizy Wzorców i Inteligencji Maszynowej (Wprawdzie, wziąłem powyższy odcinek wyrwano z kontekstu ale zechciałem dać przykład wynagrodzenia czytelników jak mniejszego priorytetu).

Aby wywnioskować, wyjaśnić pojęcia jakby pisać na tablicy do kogoś nie tak kompetentnego w swojej dziedzinie. Niech priorytetem jest przekazanie intuicji do pomysłu. Intuicja jest kluczowy element do zrozumienia szczegołów. Ktoś powinien wziąć coś wartościowego chociażby przeskoczy nad szczegołami technicznymi.

Ostatnio, posłuchać do swoich czytelników. Rzeczoznawcy zawszę są dobrzy, ale nierzeczonawcy też są. Każdy czytelnik ma ograniczenia czasowe i tylko może przeczytać twój artykuł na raz, więc uważać czytelników ostrożnie. Wyjaśnić dokładnie, czego chciałbyś i poprosić o przeczytanie swojego artykułu jak największej liczby osób w fazie redagowania. Jeżeli artykuł zawiera punkty z konkurencyjnej strony badaczy poprosić konkurencję pytając “czy państwo mogliby pomóc upewnić się że uczciwie opiszę pracę państwa?”. Traktować każdą recenzję jak złoty pył o bądź wdzięczny za krytykę oraz pochwały, ponieważ krytyka może sygnalizować zakresy artykułu które wymagają więcej pracy lub poprawek. W sumie, czytelników poświęcają swój czas.

Teraz mamy kilka wskazówek dotyczących pisania skutecznej pracy, ale zwykle chcielibyśmy być ambitni i zamierzamy opublikować w czasopismie o dużym wpływie na rozpoznanie i budowanie kariery. Jak opublikować artykuł w prestiżowym czasopiśmie? przez Clare Llewllyn z Wielkiej Brytanii, wykładowca Badań Behawioralnych nad Otyłością, mogłaby pomóc nam.

Mentalność “publikować lub ginąć” zmusza naukowców do częstego pisania artykułów, aby pozostać ważnymi w środowisku akademickim. Często jednak traci się jakość a naukowcy nie zyskują uznania ponieważ ich artykuły nie trafiają do prestiżowego czasopisma. Czasopisma “high impact” lub o dużym wpływie są nazywane jako takie ponieważ termin pochodzi od czynnika wpływu który jest zdefiniowany jak średnia liczba cytowań z każdego artykułu opublikowanego w czasopiśmie w ciągu ostatnich dwóch lat. Jednak, czynnik wpływu jest wysoce kontrowersyjny ponieważ na system przypada kilka artefaktów:

  • Artykuły przeglądowe otrzymują więcej cytatów.
  • Istnieją różnice między dyscyplinami (np. nowsze kierunki mają mniej cytowań).
  • Wpływ pozycja po pozycji (list może zbierać wielokrotnie więcej cytowań niż aktualny artykuł).
  • Czynniki wpływu mogą zostać nadmuchane przez czasopismy proszając autorów do cytowania swoje artykuły.

Niemniej jednak, choćby czynnik wpływu był pierwszy system rankingu publikacji i jest strasznie kontrowersyjny on ciągle używany przez wspólnotę akademicką. Inne metody rankingu obejmują:

  • Indeks H: H artykułów każdy z nich został zacytowany przynajmniej H razy. (Metryka Uczonego)
  • Indeks i10: Numer publikacji z przynajmniej dziesięcioma zacytowaniami. (Metryka Uczonego)
  • Metryki na poziomie artykułu: Numer cytatów w publikacji naukowych. Cytaty zewnątrz akamedii takie jak Altmetric (alternatywna matryka dla wpływu, konkretne dane dotyczące stypendiów).

Zanim zacząć pisać na czasopism o dużym wpływu, potrzebujemy zapytać sobie dlaczego chcielibyśmy opublikować w takim czasopismie:

  • Jedna publikacja w czasopiśmie o dużym wpływu może zmienić trajektorię twojej kariery.
  • Artykuł potrzebuje wyjątkowej jakości.

Dobrze, teraz są trzy składniki żeby uczyć się na pamięć: Treść (dostarcza całkowicie nowy kierunek), Styl (sposób pisania) i Komunikacja (plan reklamowy, myśleć o publikacji jakby próbować sprzedać coś).

Wymagania merytoryczne jakie należy spełnić aby dostać się do czasopisma o dużym wpływu można podsumować w następujący sposób:

  • Nowość. Znaleźć artykuły których badaczy nie przeczytali przedtem.
  • Postęp Koncepcyjny. Znaczący krok naprzód, zupełnie nowy kierunek lub zmiana paradygmatu.
  • Sformulizować ważne pytanie badawcze. Czy jest klinicznie ważne? Chyba możesz opisać nowe mechanizmy (nie tylko co jest już istniejący).
  • Solidne zaprojektowania badania (zbliżej doskonałości jak to możliwe).
  • Dana powinna być sercem wszystkich. Swoje badanie jest tak dobre jak posiadasz dane. Jeśli brakuje dostępu do przyzwoitych danych, wtedy współpracować z grupami które mają takie dane lub używać bezpłatnie dostępne zbiorów danych.
  • Dwie zasady przewodnie: Czy jest prawda? Jeżeli tak, to co? Dlaczego jest warto żeby badać taką rzecz?
  • Styl. Stworzyć mocny tytuł. Jest to najważniejszy wyznacznik tego ile osób przeczyta twój artykuł. Skondensować artykuł do zdania podsumowującego wyniki żeby przyciągnąć uwagę czytelnika. Jedna kluczowa wiadomość. Użyć czasowników czynności aby ożywić i stworzyć krótki tytuł (nie więcej niż 10-12 słów). Unikać ogólnych słów i zwrotów takich jak “W Badaniu Z…”, “Dochodzenie”, skrotów, znaków zapytania ani kalambur lub metafor (jeżeli artykuł nie jest przeglądowy).

Wielu redaktorzy czasopism tylko przeczyta tytuł i streszczenie aby zdecydować o odrzuceniu lub przejrzeniu. Więc, jest ważny żeby skondensować główne punkty, przedstawiać temat, odświadczyć problem i wykazać większe znaczenie czy stosowność w odcinku streszczenia. Twoja praca przyciągnie zwiększoną widoczność jeśli zostanie umieszczona w streszczeniu wydawcy.

Podczas fazy pisania artykułu, wybierać właściwe czasopismo i zaprojektować dokumentu do tego czasopisma. Pamiętać o widowniu (np. dokotrzy potrzebują informacji mające zastosowanie medyczne). Spotykać z kolegami, dyskusowajć i sformulować strategię. Czy będzie naukowy czy medyczny artykuł? Napisać 2-3 rozszerzone abstrakty do podjęcia decyzji. Przedstawić swoje badania jako fascynującą historię. Zadawać ważne pytanie i odpowiedzieć jak najdokładniej. Dobre badania dają pełny obraz systemu, ale nie skomplikować systemu i nie pisać więcej niż trzy kluczowe komunikaty. Zwracać uwagę na struktury i język artykułów które czytasz i które ci się podobają i spróbować zastosować je do swoich artykułów.

Czytanie naukowe może być przykrym obowiązkiem, i z widownią z ograniczeniami czasowymmi jest ważny żeby uczynić artykuł przyjemnym do czytania i dostępnym. Często wymagany jest edytor i współautorem.

Prezentacja danych jest sztuką i liczby i wykresy mogą wyjaśniać szczególne punkty lub ustalenia w lepszy sposób niż prosty tekst. Na internecie można znaleźć wiele artykułów, kursów i książek o tym temacie. Zawsze jest konieczne żeby wytłumaczyć ustalenia na dostępne i znaczące informacje. Dodatkowo, zapewnić że dane mają znaczenia do widowni.

Kiedy większość pracy jest zakończona, nie przeoczyć znaczenia listu motywacyjnego. Taki list jest możliwość żeby sprzedać (w metaforiczny sens) do czasopisma.

Następnie należy przygotować plan reklamowy. Zwykle wiąże się to z utaleniem daty publikacji, kontaktem z biurem prasowym uczelni, zaprojektowanie solidnej informacji prasowej i pracą z zespołem prasowym czasopisma. Kontakty należy dzwonić samodzielnie z własnej inicjatywy i wymagana jest dostępność 24/7 z swojej strony.

Dobre artykuły otrzymają tyle samo cytatów w czasopismach o mniejszym znaczeniu jak w tych znanych. Istnieje wiele ważnych artykułów które są publikowane w czasopismach o niewielkim wpływie i wzajemnie. Reputacja czasopisma jest tylko narzędziem pomagającym w ujawieniu. Publikacja to tylko pierwsza część, równie ważna jest reklama.

Może jesteś podekscytowany lub jesteś nazbyt zmęczony i chciałbyś wyrwać się z nieszczęścia. Ukończenie wszystkiego w weekend to marzenie każdego. Prawdę mówiąc, możesz zapisać cały artykuł w weekend ale tylko jeśli spełniłeś następujące warunki wstępne:

  • Wstępne przeczytanie i zbieranie danych zostało zakończone.
  • Widownia jest zdeterminowana.

Największym problemem jest próba stłumienia chęci zwlekania. Jeśli omijana, możesz sledzić algorytm zaprojektowany przez Profesor Pete Carr (członkiem wydziału chemii Uniwersytetu Minnesoty). Ważny jest kontynuować pisać do ukończenia bez poprawek najpierw. Jest łatwiej żeby pracować nad czymś namacalnego w porównaniu z czymś w pomietrzu lub nadal w umyśle. Wstęp powszechnie jest najtrudniejszy odcinek żeby skończyć i należy on zostawić na koniec.

W końcowych etapach pisania akademickiego, publikując dla jakiegokolwiek czasopisma artykuł musi przejść przez redaktora. Pippa Smart, niezależny konsultant ds. publikacji i komunikacji badawczej i redaktor naczelny czasopismaj “Learned Publishing”, dostarcza dobrą podstawę do nauki o procesie redaktowania.

Ważny pamiętać że proces redakcyjny zajmuje dużo czasu, i jeśli artykuł zajmował miesiąc żeby skończyć przejście przez ten proces i jego komplement recenzji tego uważa się że zespół redakcyjny jest najwydajny. Zwłaszcza uzyskiwanie recenzentów, jak często to zajmuje przynajmniej dwa tygodnie aby zbierać takich ludzi. Często aby przyspieszyć ten process podczas fazy recenzji jest trzeba wysłać wiele kolejnych e-mailów do recenzentów pytając o stanie recenzji. Również dobrze zauważyć że odrzucenie jest bardzo powszechne i zostaje więcej powszechne jeśli pojawia się zaległość w redaktowaniu artykułów. Na szczęście, można mniejszyć szansę na odrzucenie przez poprzednie wskazówki dotyczące pisania referatu. Jeden rozsądny punkt jest przekazanie artykułu do właściwego czasopisma (np. artykuł z prerspektywy informatyki może dotyczyć tego samego tematu dotyczącego kardiologii ale jeśli jest przekazany do czasopisma które specjalizuje w technikach operacyjnych serca potem prawdobodnie on będzie odrzucany).

Poza tym, warto pamiętać że szczególne czasopismy śledzą określone szablony i natychmiast odrzucają artykuły które nie są zgodne z swoimi szablonami. Także warto pamiętać że artykuły z rycinami i wykresami mają niższe wskaźniki odrzucenia i częściej pojawiają się na konferencjach.To koniec mojego pierwszego postu w tej platformie. Mile wiedziana informacja zwrotna. Na następny post napiszę o czymś bardziej ciekawego.

Miłego dnia.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *